EEN FILM DIE LANGE TIJD IS GEBOYCOT IN EUROPA EN DE VS
NA HET ZIEN VAN DE FILM, VRAAG JEZELF DAN AF:
WAAROM ZOU DAT NOU ZIJN?
Hallo, iedereen. Gelukkig nieuwjaar. De planeetbijeenkomst is geopend.
Wij hebben rogge nodig. - Wij willen graag drie zakken.
Wij hebben geen soja.
Wij hebben een grote oogst gedroogd fruit.
Genoeg voor twee maanden.
Medicijnen?
Er is niet genoeg voor iedereen.
Wie heeft wol nodig?
Hoeveel sikkels moeten we smeden?
Zeventien. - Scholen?
Een telepathieleraar. Aramos is gestorven en er is niemand anders.
Oké, ik doe het wel dit jaar. - Een luisterleraar.
Ik kan voor zes maanden. Daarna krijg ik een kleinzoon.
Huwelijken?
Dan nu de sterfgevallen. Atalya, 255 en een kwart jaar oud.
Zekar, 248 jaar. Aramos, 265 jaar. Galeta, 272 jaar.
Allen gelukkig en wijs gestorven. Maar er was ook de dood van Amile.
Hij was pas 143. Hij kwam om bij een aardverschuiving.
Gaat het, Mila? Niet te verdrietig?
Het gaat wel, iedereen helpt me goed.
Oké, dan nu de reizen.
Dit jaar moet er echt iemand naar Aarde. De laatste keer was 200 jaar geleden.
Wie wil er naar Aarde?
Naar Narvos?
Maximaal tien. Jullie moeten het onderling regelen.
Naar Aarde?
Naar Kristo?
Er kunnen hooguit 23 naar Kristo, jullie moeten het zelf regelen.
Wie wil er naar Aarde?
Niemand voor Aarde?
Dus hoe doen we het nou? - Zoals altijd, we gaan gewoon niet.
We zijn al 200 jaar niet naar Aarde gegaan. Dit jaar moeten we echt iemand sturen.
Om wat te doen? - Niets bijzonders.
We observeren en kijken wat we kunnen doen. - We kunnen niets doen.
Op andere planeten leren ze iets, en wij ook. Maar op Aarde...
Ze zijn achterlijk, maar dat is geen reden. - Het is ook gevaarlijk.
Het gaat wat sneller als we iemand sturen met het loskoppelingsprogramma.
We weten niet hoe ver ze nu zijn. - Dat kunnen we wel raden.
De enige die iets weet over Aarde, is Osam.
Hij is er als laatste geweest, maar hij is al 20 jaar op Narvos.
Ik ben hier. Heb je me niet gezien? Ik ben al twee maanden terug.
Gegroet, Osam. Ik had je niet gezien. Weet je hoever ze op Aarde zijn?
Jawel, maar dat is lang geleden. Ik was daar samen met Mila's vader.
We landden in Frankrijk, in Parijs.
Er was een revolutie tegen de koning aan de gang.
Dat was een goed idee. Ze richtten een republiek op.
Maar dat ging snel fout. Er kwam een keizer aan de macht.
Napolelon, of zoiets.
Een grote maniak, die massa's mensen met idiote oorlogen de dood injoeg.
Daarna kwamen de koningen weer terug.
Het ging snel achteruit met hen, met leiders en presidenten. Toen zijn we weggegaan.
Was het daar echt zo erg? - Absoluut.
Het recht van de sterkste, vrouwenonderdrukking, slachtpartijen.
Het gaat nog eeuwen duren voor ze dat oplossen.
Ze hadden ook nog een geldsysteem.
We hebben wat goud verstopt, voor als we terug zouden komen.
Wat is geld?
Bijvoorbeeld, als je iets wilt hebben, kun je dat zonder geld niet krijgen.
Zelfs geen eten? - Dat juist.
Maar je hebt eten nodig, anders ga je dood.
Dat kan ze niets schelen. Zonder geld heb je niets.
Denk je dat ze nog steeds geld hebben?
Nee, ik denk niet meer.
Toen we weggingen, begon het industriële tijdperk.
Wat is dat? - Wij hadden dat 3000 jaar geleden ook.
Toen was er concurrentie, massaproductie van zinloze dingen,
oorlogen, kernwapens, natuurvernietiging, ongeneeslijke ziektes. Echt prehistorisch.
Mijn broer had een telepathische droom over Aarde.
Ik zag vrouwen met sluiers voor hun gezicht en ze mochten geen auto's rijden.
Dat meen je niet, hebben ze echt nog auto's?
Wat zijn auto's?
Die heb ik nooit gezien. Die hadden ze toen nog niet.
Maar wij hadden vroeger ook auto's.
Ja, dat leren wij met archeologie. Het zijn ijzeren dozen om je te verplaatsen.
Mensen liepen niet meer en hadden hartziektes.
Miljoenen doden door ongelukken.
Maar na 200 jaar zullen ze die auto's echt wel afgeschaft hebben.
En misschien ook wel hun hiërarchie.
Ja, de hiërarchie daar is wel erg apart.
Iedereen staat wel boven iemand anders.
Mannen boven vrouwen. Stedelingen boven plattelandsmensen.
Volwassenen boven kinderen. Mensen boven dieren en planten.
En dan zijn er ook nog rassen.
Het is een grote planeet met gescheiden continenten.
De verschillende volkeren evolueerden los van elkaar.
Toen ze elkaar ontmoetten, vonden de meest gedegenereerden zichzelf superieur.
Na massamoorden beheersen ze nu de hele wereld.
Wij hebben geluk op onze kleine planeet met maar één ras, één klimaat en één evolutie.
We mogen ze niet laten stikken, omdat ze een beetje pech hadden.
We laten ze niet stikken. Ze willen gewoon geen hulp.
Ze kunnen niet communiceren. Ze werken de hele dag met computers...
in plaats van met hun hersenen. Daar gebruiken ze maar een tiende deel van.
Hun hersenen zijn vast niet groter dan een schapendrol.
Ze ontwikkelen zich op hun eigen tempo.
Sla groeit ook niet sneller als je eraan trekt.
Maar we kunnen hun sla wel wat bemesten.
We kunnen er een paar loskoppelen.
Oké, zijn er vrijwilligers?
Kom op, iemand met een beetje moed.
Ik wil wel gaan.
Mama, ben je niet lekker? - Mila, wil jij erheen gaan?
Nee, ze wil niet gaan. - Ja, ik wil wel.
Mama, ben je gek geworden? - Mila, wil je gaan of niet?
Nee. - Ja.
Dit zijn Europese talen. - We vonden ze vrijwel allemaal.
We proberen je naar Parijs te sturen.
Je krijgt een licht en krachtiger loskoppelingsprogramma.
Hoe werkt de lichte versie? - Dat gaat vanzelf.
Je hoeft alleen maar met iemand te praten.
En hoe werkt het andere? - Dat werkt zo.
Zo? - Ja, maar wees erg voorzichtig.
Ze raken er flink van in de war. - Daarna zijn ze losgekoppeld.
Soms zijn ze vijf eeuwen verder. - Dat is nogal een shock.
Als je meer programma's wilt, laat het ons dan maar weten.
Als je er genoeg van hebt, kom dan gewoon terug.
Ik heb schoenen voor je gemaakt.
Ze doen een beetje pijn aan je voeten, maar de lamswol maakt het wat zachter.
Ook wat kleding.
In empirestijl, vanwege Panoleon. - Dank je.
En ook een hoed. - Ja.
Vind je het erg als ik de hoed niet meeneem?
Zoals je wilt. Maar zeg eens, waarom wil je daarheen gaan?
Heeft je vader je iets verteld?
Ja, vlak voordat hij stierf. - Wat heeft hij dan gezegd?
Hij werd verliefd op een aardlinge. Ze stierf toen ze van zijn kind beviel.
Ik was dat kind. Hij heeft me stiekem meegebracht. Daarom wilde hij nooit trouwen.
Heb je dat iemand hier verteld? - Nee, aan niemand.
Wat zou er gebeurd zijn als hij de waarheid had verteld?
Je vader was bang dat je terug zou moeten. - Bedoel je dat ze me zouden verbannen?
Zou kunnen. Niemand hier is erg dol op aardlingen.
Wat een stelletje racisten.
Aardlingen zijn gewoon erg moeilijk om mee om te gaan.
Ik was maar een baby.
Maar het is niet altijd makkelijk met onderontwikkelden om te gaan.
Oh, dank je. - Nee, jij niet. Jij bent nu net zoals wij.
Ik denk dat mijn zoons iets vermoeden. Ze zijn erg sterk in gedachtenlezen.
Dat zit in de familie. - Hoe was mijn moeder?
Net zoals je dochters.
Ze was grappig. Je vader was dol op haar.
Wat zegt ze?
Ik kan het niet goed horen, er is wat interferentie.
Volgens mij praat ze over oma. - Oh ja?
En ze is boos op racisten, of zoiets. - Oh ja?
Er is niemand meer uit die tijd.
Het is 200 jaar geleden. Dat is acht generaties.
Dat weet ik wel.
Maar ik ben halverwege mijn leven en ik wil mijn moeders familie ontmoeten.
Wanneer kom je weer terug, mama? - Ik blijf niet lang.
Mesaul, zorg dat ze hun telepathie-oefeningen doen.
Zal ik doen. En dat ze de kersenboom niet leegeten.
Mogen we bij de buren slapen? - Ja, maar niet de hele nacht klieren.
Mag ik alleen in het meer zwemmen?
Nee, niet in je eentje. Alleen met Mesaje.
Pas goed op ze. - Ja, maak je maar geen zorgen.
Waarom wil je daar eigenlijk naartoe?
Ik wil weten waar ik vandaan kom. - Wat?
Wat een grote bomen.
Wat zijn ze mooi.
Wat is dat grijze spul overal op de grond?
Hebben ze hier geen aarde?
Hoe kunnen er hier planten groeien?
Wat is dat nou?
Het is een drol.
En daar nog eentje.
Hebben ze geen toiletten?
Gelukkig heb ik die schoenen van Osam.
Hier is iemand. Ik ga mijn taalprogramma uitproberen.
Guten Tag. Verstehen Sie was ich sage?
No speak English.
And now? Do you understand me now?
Ik zeg net: Ik spreek geen Engels.
E questo lo capisci? - No comprando.
Hola. Qué tal?
Als ik zo spreek, verstaat u me dan? - Neemt u me in de maling?
Ah, deze werkt.
Sorry mevrouw, welke taal is dit?
Is het Duits, Frans, Spaans?
Ben je niet goed wijs? En wat zijn die carnavalskleren?
Ik ben aan het werk.
Ik heb geen tijd om te praten met iedere gek die langskomt.
Dank u, mevrouw. Tot ziens, mevrouw.
Geen vrolijke dame. En haar kleren lijken me ook niet erg keizerlijk.
Nicole, wat doe je nou?
Je weet best dat deze taarten drie weken oud zijn.
Pardon, meneer. In welk land zijn we hier?
U bent hier in Frankrijk.
Fantastisch. En hoe heet de stad?
Welke stad? - Hier.
Hoe bedoelt u, hier? - Deze stad hier.
Neemt u me in de maling? Dit is Parijs.
Het spijt me, dat wist ik niet. Dank u, meneer.
Mijn god. Genoeg van die marteling.
Nu is het afgelopen. Niet meer.
Die lucht.
Dat moet vervuiling zijn.
Dat doet pijn.
Ik moet water vinden om met thuis te praten.
En nergens empirekleren te zien.
Ik zie er gestoord uit in mijn empirejurk.
Al die auto's. En al die herrie.
Het lijkt wel of niemand dat erg vindt.
Dat moeten hun huizen zijn, die grote grijze dingen daar.
Wat zielig, daarin opgestapeld zitten.
En zo dicht bij die herrie.
Ze hebben niet zoveel bomen, maar ze zijn wel mooi.
Wat zouden ze in die tassen hebben? Waarom heeft iedereen zo'n tas?
Ze zien er niet goed uit. Ze zijn ziek.
Maagproblemen.
Maag, hart, lever, maag.
Maag.
Wat raar. Ze hebben stukjes oud ijzer aan hun oren en om hun nek.
Waarschijnlijk primitieve religieuze symbolen.
Jammer dat ik altijd zo'n hekel had aan archeologie.
Dat zou ik nu wel kunnen gebruiken.
Is dat aarde?
Waarom doen ze hun aarde hierin?
Wat is dat nou? Een kadaver-expositie.
Hij snijdt een stuk af en geeft het aan de vrouw.
Sorry, mevrouw. Wat heeft u meegenomen? - Ik heb niets meegenomen.
In dat pakje. - Dat is mijn vlees.
Wat gaat u daarmee doen? - Opeten.
U bent een carnivoor?
Bent u me in de maling aan het nemen?
Nee, helemaal niet. Mag ik nog wat vragen?
Was dat geld dat u aan die meneer gaf? Dat hoekige ding?
Wat voor hoekig ding? - U heeft hem iets gegeven.
Ja, natuurlijk. Ik heb mijn vlees betaald.
Dat was geld. Jullie betalen voor dingen?
Altijd, voor alles wat je wil hebben? Zonder geld krijg je niets?
Dit is niet goed. Ze gebruiken nog steeds geld.
Waar is al hun water?
Ik loop al een uur en ik heb nog niet eens een beekje gezien.
Dit is toch geen woestijn. Waar bomen zijn, moet ook water zijn.
Sorry, meneer...
Ik neem u echt niet in de maling, maar waar is hier ergens water in de buurt?
Hoe bedoelt u, me niet in de maling nemen?
Ik bedoel dat ik serieus graag wil weten of hier in de buurt water is.
Hoe bedoelt u, water? - Water om te drinken.
Maar vooral om een voetbad te nemen.
Neemt u me nou in de maling? - Nee, echt niet.
Hier is een café. - Een café.
Is er water in een café?
U neemt me in de maling, mevrouw.
Hier betekent water blijkbaar iets anders.
Wat is dat daar?
Daar is water.
Maar wat hebben ze erin gedaan?
Hallo. Kunnen jullie me horen? Het is Mila.
Ja, het lukt me hier wel. Ik ben goed aangekomen, in Parijs.
Complimenten voor de precisie.
Er zijn hier echt fantastische bomen.
Osam, ben je daar?
Kun je me zeggen waar je dat goud verborgen hebt?
Want ik heb een probleem. Ze hebben geld nog niet afgeschaft.
Nee, zonder geld krijg je niets.
Wat? Waar is dat?
Zoiets als een grote schuur?
Met veel stoelen en gekleurde ramen?
Wat zeg je?
Notre-Dame de Paris heet het? Goed.
Denk je dat die er nu nog steeds is?
Dit is een mooie schuur.
Jammer dat er geen bomen zijn, maar het is niet slecht.
Wat is dat nou? Iemand van ons?
Ja, die man die we 2000 jaar geleden stuurden en gekruisigd werd.
Het is Jezus.
Ik krijg er koude rillingen van.
Wat bent u aan het doen, mevrouw?
Ik pak wat goud.
Waar is dat voor? - Om wat te eten te kopen.
Is het geld? - Nee, het is goud.
Ik heb wel geld. Kijk maar.
Zo'n zelfde hoekige ding als die vrouw voor het kadaver gaf.
Hiermee kan ik veel snoep kopen.
Als ik je zo'n munt geef, geef je me dan wat te eten? Ik heb honger.
Dan wil ik drie van die munten, want die zijn niet veel waard.
Nee? - Mijn biljet is meer waard dan uw munten.
Oké.
Eindelijk iemand die niet meteen overstuur raakt.
Drie stuks, alsjeblieft.
Weet je wie dat is?
Ja, dat is Jezus.
Dus je kent hem? Weet je waarom hij daar zo hangt?
Omdat hij geboren is op Kerstmis. - Oh ja?
Ik heb met Kerstmis een pistool en een race-auto gekregen.
Louis, kom hier.
Nou nou, zeg. Je kruisigt iemand en krijgt een pistool en een auto.
Waar heb je dit vandaan?
Nu begrijp ik waarom ze hier allemaal ziek zijn.
Mijn maag is aan flarden.
Ik moet een andere oplossing vinden.
Hallo? Horen jullie me?
Ja, ik heb het goud gevonden, maar het is niets meer waard.
Nu kun je alleen iets met biljetten. Van papier.
Ik heb ook een standbeeld van Jezus gezien. Gekruisigd. Ja, ik meen het.
Eten en drinken is een ramp. Ik word er ziek van.
Ik heb het programma voor baby-uitwisseling nodig.
Ja, ik denk dat ze hier wel baby's hebben.
Oké, kom maar op.
Ik heb het, bedankt.
Wacht! Wat is dat voor kloffie? - Kloffie?
Wat een fantastische stof, zoiets heb ik nog nooit gezien.
Waar is het van gemaakt?
Dit is half shaggy tapijtstof en half bio-afbreekbaar karton.
Dit is new-age om voor te sterven.
En die schoenen zijn echt vet. Ik droom van pluchen schoenen.
Waar heb je dit allemaal vandaan? Kom op, geef me het adres.
Het adres? Dat is niet zo dichtbij. Eigenlijk is het erg ver weg.
Vind je het mooi? - Of ik het mooi vind?
Absoluut, empire is mijn droom.
Als ik je mijn kleren geef, vertel jij me dan waar ik baby's kan vinden?
Oké.
En krijg ik dan jouw kleren?
Ja.
Ze zijn hier ergens, ik voel het. Hierheen.
Ik heb honger. Ik kan niet meer.
Wat is ze mooi. Was mijn moeder ook zo?
Je ziet er niet zo goed uit.
Kom, schatje. Kom maar.
We gaan opladen.
Je hebt koorts.
Ja, schatje, ik kom eraan.
Hier is je melk.
Wat bent u aan het doen, mevrouw?
Waar ben ik? - Wat doet u met die baby?
We laden elkaar op.
Wat? - Ik neem u echt niet in de maling.
Bent u familie? - Welke familie?
U bent een Servische. - Wat?
Ik waarschuw u. Als u die baby kwaad doet...
Ik doe hem geen kwaad, maar juist goed. De koorts is omlaag.
Hij heeft problemen.
Wat voor problemen? - Hij heeft geen moeder.
Hoe weet u dat hij geen moeder heeft? - Dat weet ik gewoon. Ik voel het.
Zijn moeder heeft hem gisteren verlaten.
Ze ging een krant halen en is niet meer teruggekomen.
Ze komt niet meer terug? - Ze is verkracht door de Serviërs.
Als ze naar haar Bosnische familie gaat met een Servische baby,
worden ze allebei verbannen.
Verbannen, net zoals ik.
Waarom komt u hem halen? - Ik wilde alleen maar opladen.
Wat? Pas op, de chef.
De wat?
Heeft hij nog koorts? - Ja. Alhoewel, na vanochtend...
Ja of nee? - Hij heeft nu geen...
Is de moeder terug? - Nee, die is niet...
En wie is dat? - Dat weet ik niet. Ik vond haar...
Wat komt u doen, mevrouw? - Ik...
Leg de baby weer terug in zijn wieg.
Als u dat wilt.
Is dit uw baby?
Was ze hier al eerder? - Ik denk van niet. Ik...
Kent ze de moeder? - Ik weet niet of...
Waarom heeft ze de baby dan in haar armen? - Ik wilde net...
U kunt die vragen ook aan mij... - Had jij dienst?
Valt u iedereen altijd zo in de rede?
Pardon?
U hoeft u niet te verontschuldigen. Ik vraag alleen of u altijd zo bent.
Hoe ben ik altijd? - U luistert niet naar mensen.
Het is handiger om even te luisteren als er iemand praat.
Mevrouw, weet u wel met wie u hier spreekt?
Ik spreek met u.
Professor Max Varron, afdelingshoofd.
Aha, u bent de leider. - Ja, mevrouw.
Daarom is het zo moeilijk om met hem te praten. Maar hij is wel sympathiek.
Bent u familie van dit kind? - Van hem? Het is mogelijk...
Vertelt u de moeder dat als ze...
Sorry, ik ben net in Frankrijk aangekomen, dus ik weet helemaal niet...
Legt u dat maar uit aan de politie.
Ik ken Depolitie niet.
Pardon.
Ik ga hem loskoppelen, om het te kunnen zien.
Alleen via haar kunnen we hem weer bij zijn moeder krijgen. Bel de...
De pol...
Waarom kam je je haar zo, Gérard?
Je hebt zo'n krullend haar, Gérard.
Dat is me nooit eerder opgevallen.
Sorry, meneer Max, kan ik u even spreken?
Meneer Max, ik ben Mila. Ik kom van een andere planeet.
Ik heb uw hulp nodig. - Mijn hulp?
Ja. Allereerst moet ik hier kunnen komen om mezelf op te laden.
Ik kan jullie voedsel niet eten of drinken. - Niets eten of drinken?
Maar als ik een baby een paar uur vasthoud, heb ik genoeg energie voor een paar dagen.
En voor hen is het ook goed. - Dat ook.
En ik heb hulp nodig bij het kiezen wie ik zal loskoppelen, snapt u?
Loskoppelen, ja.
Het beste is als ik bij u logeer, om alles te bespreken.
Bij mij?
Ik heb niet veel ruimte nodig. Kan ik buiten slapen?
Ik heb een balkon. - Prima, dan slaap ik op het balkon.
Max, we moeten onze ronde afmaken. Er zijn twee bevallingen op komst.
Twee bevallingen? Ik weet niet of ik die kan doen.
Wat? - Jij zou die bevallingen moeten doen.
Jij bent de verloskundige, toch?
Wat? - Ik weet helemaal niets van bevallen.
Ik desinfecteer, duw en trek. Ik meet en kijk op de monitor.
Ik geef epiduralen en doe keizersneden. Maar ik heb nog nooit een bevalling gedaan.
Ik heb nooit gekeken, geluisterd of het begrepen.
Ik deed juist de verkeerde dingen, omdat ik te bang was.
Omdat ik niet kan bevallen, begrijp je?
Nee. - Jawel, je begrijpt het prima.
Doe het nou maar. Je zal het beter doen dan ik.
En vertel mij er dan alles over.
Goedemorgen, mevrouw Danyan. - Goedemorgen.
Hoe staat het leven?
Ik heb wat pijn, maar verder gaat het wel.
Heeft u veel pijn?
Het valt wel mee, het is een beetje...
Hoe voelt het om te bevallen van een baby?
Hoe het voelt? - Ja.
Het is alsof een portie spaghetti uit je wordt getrokken.
Begrijpt u? - Aha.
En dan doet het geen pijn meer. - Ja?
Daarna leggen ze de baby op je buik en je voelt zijn gewicht.
Maar nu aan de buitenkant. - Ja.
En dat is echt onbeschrijfelijk.
Dit is het balkon. Zal dat gaan?
Ja, uitstekend. Heel erg bedankt.
Daar is mijn vrouw.
Goedenavond.
Florence, dit is Mila. Ze woont een tijdje op het balkon.
Wat?
Goedenavond, mevrouw. Ik neem maar weinig ruimte in.
Ik eet niet, maar ik heb water nodig. Heeft u water?
Water? - In de keuken?
In de badkamer. - Is er een bad? Mag ik eens kijken?
Dit is het. - Uitstekend.
Zit er geen water in de bron? - Welke bron?
Deze. - De badkuip?
Ja, is er geen water? - Jawel, maar je moet het eerst vullen.
Oké. En hoe moet dat? - Het water opendraaien.
Oh. Waar?
Met de kraan. Deze is voor warm water en deze voor koud.
Aha. De kraan.
Ja, koud is prima. Dankuwel.
Maar je moet het wel afsluiten. - Wat afsluiten?
De badkuip. - De badkuip afsluiten, ja.
Wat is er allemaal aan de hand?
Ik weet het niet. - Hoe bedoel je, je weet het niet?
Ik weet het niet. Ik weet niets meer.
Ja, ik heb baby's gevonden. Ik heb geen honger meer.
Ik heb water en ik heb er al één losgekoppeld.
Wie heeft er aan mijn walkman gezeten? Ik heb er genoeg van.
Wat is er mis mee? - Mijn favoriete muziek is helemaal verknald.
Ik ben deze tent spuugzat. Je laat Sophie met mijn dingen spelen.
En wat is er met de tv? De tv is nu ook al stuk.
Sophie! - Wat is er?
Ik heb er genoeg van. Blijf van mijn walkman en de tv af.
Ik heb niets aangeraakt. - Rustig nou, Raoul.
Ja, verdedig haar maar. Of misschien was jij het wel.
Jullie zijn allebei achterlijk met apparaten. - Raoul, geef me die walkman.
Wat? Waarom? - Geef hier.
Alles is prima. Dank jullie wel voor... - Hé!
De tv doet het weer. Mijn walkman ook? Geef hem eens?
Doe de tv uit, alsjeblieft. - Wat?
Doe hem uit.
Wat is er met hem?
Misschien moet hij vroeg gaan slapen. Hij is erg moe.
Hij heeft een klein loskoppelingetje gekregen.
Een wat? - Een kleine shock.
Ben je gek? Dan worden ze gestolen. Je kan ze daar niet laten staan.
Hoe heb ik dit kunnen laten gebeuren? - Wat?
Ze zeggen dat kinderen de spiegel van hun ouders zijn.
Ik moet een klootzak zijn.
Wilt u echt geen dekens?
Nee, echt niet. Dankuwel.
Goedenacht. - Goedenacht.
Papa is helemaal gek geworden. Weet je wat hij heeft gedaan?
Hij heeft de tv en mijn walkman op straat gezet.
En hij zei dat het tijd is dat we met elkaar gaan praten. Hij is...
Geef je nu onderdak aan daklozen?
Florence, ben ik een klootzak?
Hoe bedoel je, een klootzak?
Een idioot die er geen bal van snapt.
Ongetwijfeld, ja. - Ja, wat?
Een idioot die er geen bal van snapt, dat ben je inderdaad.
Echt waar? Waarom blijf je dan bij me?
Voor je bankrekening, mijn liefste. Legale prostitutie.
Echt waar? Alleen daarom?
Ja. Ik snap er ook allemaal geen bal van.
Goedemorgen. Heb je goed geslapen?
Ja, heel goed. Maar dat geluid heeft een vreemd effect op me.
Je houdt blijkbaar van rock-'n-roll. - Van wat?
Die muziek. Vind je die leuk?
Oh, dat geluid. Ja, dat is leuk. Maar wil je het uitzetten, want...
Zal ik de muziek uitzetten? - Graag.
Wat is dat vermoeiend.
Hebben jullie geen muziek? - Nu niet meer. We hebben stilteconcerten.
Aha. Stilte... - Ja, maar we hadden ooit wel muziek.
We hebben zelfs een musicus van ons naar jullie gestuurd.
Een uitstekende, lang geleden. - Oh ja?
Dit is allemaal muziek. Hier verkopen ze alleen maar muziek.
Wil je iets luisteren?
Ik ben al aan het luisteren.
Hoe bedoel je?
Deze schijfjes, zoals je zei.
Kun je die horen? - Ja. Als ik me concentreer, dan hoor ik ze.
Ik kan ze ook aan jou laten horen. - Goed, doe maar.
Luister maar.
Of aan iedereen hier in de winkel. - Ja? Hoe?
Ik verbind de schijfjes aan die dingen daar.
Ik weet niet hoe die heten. Met frequentiegolven.
Wil je dat horen? - Ja, graag.
Deze?
Dat is Johan Sebastian.
De man over wie ik je heb verteld. Die we hierheen hebben gestuurd.
Wie? - Johan Sebastian.
We zingen zijn muziek nog steeds af en toe.
Deze.
En nog twee van deze.
Alstublieft. - Bedankt.
Horen jullie iets? - Nee.
Ze zou toch af en toe even iets van haar kunnen laten horen.
Op drie proberen we het allemaal tegelijk. Eén, twee, drie.
Dat is raar. Ik heb een soort gezoem in mijn oren.
Wat ben je aan het doen? - Ik ben op jou aan het wachten.
Wil je een vaas voor je bloemen? - Die zijn voor jou.
Voor mij?
Dit kan het verleden niet repareren. - Ik wil een tijdje verdwijnen.
Ik verlaat jou niet, ik verlaat mezelf. - Ja.
Het eten is klaar, als je wilt.
Nee, dank je. Ik ga naar het ziekenhuis om op te laden.
Oké.
Mag ik je wat vragen? - Ja hoor.
Sorry, maar mag ik zien wat er in je tas zit?
In mijn tas? Ja, natuurlijk.
Ik vraag me al de hele tijd af wat erin zit. - Geen probleem.
Dit is om huizen open te maken.
En wat is dit? - Dat is rode lippenstift.
En waar is dat voor?
Om op je lippen te doen. Zo.
Op je lippen? Is het een medicijn?
Nee, het is geen medicijn. Het is om jezelf mooi te maken.
Waarom? - Om sexy te zijn.
Sexy? - Aantrekkelijk.
Voor wie? - Voor iedereen.
Dat zal wel moeilijk zijn.
Zodat ze van je houden.
Ik snap het. Het is een soort medicijn zodat iedereen van je houdt?
Niet precies, het is...
Als je het niet opdoet, houdt er dan niemand meer van je?
Jawel, maar...
Het is moeilijk uit te leggen. Het is...
Wat heb ik gezegd? Heb ik je pijn gedaan?
Nee, het is niets.
En dit?
Dat zijn foto's.
Dat is Max, mijn ouders, en de kinderen.
Mensen waar je van houdt. Dat is het, hè?
Maar waarom hebben ze geen rode lippenstift op?
Hallo.
Je bent aan het huilen. Wat is er?
Morgen nemen ze hem mee.
Zijn moeder? - Nee, de DDASS.
Wat is dat? - De kinderbescherming.
Ik zal hem nooit meer zien. Niemand zal om hem geven.
Neem hem dan zelf mee. - Ben je gek?
Dat gaat niet zomaar. Je hebt papieren nodig.
Papieren? - Papieren die aantonen dat hij bestaat.
Maar hij bestaat.
Niet zo. Hij heeft longen en een hart en zo, maar zonder die papieren bestaat hij niet.
Daar is dat gezoem in mijn oren weer.
We proberen het morgen wel weer.
Sonia. Kom op, ik moet meteen weer terug naar het ziekenhuis.
We hebben de baby meegenomen. Hij gaat vannacht hier slapen.
Laat me hem eens zien.
Hoe zullen we hem noemen? - Theodore.
Waarom Theodore? Dat is zo ouderwets. - Het betekent "geschenk van God", of zoiets.
Hoe gaat het met je, mijn Theodore?
Mag ik hem ook even vasthouden?
Sonia, geef Theodore even aan... Hoe heet je ook al weer?
Mila. - Aan Mila.
Dit is zijn fles. Warm het even op in warm water. Daar zijn luiers.
Hebben jullie een bad? - We wassen hem wel in de wastafel.
Niet voor hem, maar voor mij.
Weet u zeker dat het de moeder was? - Absoluut. Ik ken haar van de bevalling.
En u heeft hem zomaar meegegeven? - Het was zijn moeder.
U had dat niet mogen toestaan. - Waarom? Ik was blij dat ze terugkwam.
U wist dat we hem zouden komen halen.
Sonia.
Ze gaan het onderzoeken.
Macha? Dat is een goede vrouw.
Ze werkt hier al twee jaar, zonder enig probleem.
Volgens haar heeft de moeder hem meegenomen.
Dan zal dat wel zo zijn. - Helemaal niet.
De moeder is getraceerd door de vluchtelingendienst.
Ze is nooit meer teruggekomen. Ze heeft haar baby achtergelaten.
Dus waar is de baby dan?
Eindelijk, daar zijn jullie.
Hallo, mama. Alles goed? - Prima. En jullie?
Uitstekend. Hoe is het daar?
Veel auto's, overal drollen, en eten is lastig.
Kun je laten zien waar je nu bent? - Ik stuur je wel even een beeld.
Wacht, daar is iemand. Ja, kom maar binnen.
Ik was net mijn voeten aan het baden.
Sorry, ik heb iets nodig voor de baby.
Niet te geloven. Wat is ze mooi.
Mama, wie was dat?
Wie? - Die zojuist even binnenkwam.
Dat is Macha, ik ben bij haar thuis.
Geef haar even aan mij.
Mama, mag ik het ook even zien?
Ja, wacht. Ik probeer het wel even.
Sorry, dit is vuile was.
Niet te geloven. Wat is ze mooi.
Ik ben bijna klaar, hoor.
Mama, wie was dat?
Dat is Sonia, de jongere zus van Macha. Wil je de kleintjes even geven?
Hallo, mama?
Wat is er nou met die radio aan de hand?
Zag je dat ook? Ze praat tegen zichzelf. - Ja, ze is raar.
Wat? Nu doet hij het weer.
Oké, ik ben klaar.
Wat is dat nou?
Ik heb een slecht voorgevoel, er gaat iets gebeuren.
Ze zijn dichtbij. Ga je snel verstoppen met de baby.
Ik weet niet wie, maar ze komen de baby halen. Verstop jullie.
Maar waar? - Boven. Snel.
Schiet op, Sonia.
Mevrouw Macha Virna? - Nee, die woont hier niet meer.
Aha. Sinds wanneer? - Sinds ik hier woon.
Sinds wanneer? - Ongeveer zes maanden.
Op haar werk hebben ze dit adres gegeven. - Ja? Wat is er dan?
Wij zijn van de DDASS. We zoeken een vermiste baby.
Welke baby?
Mogen we uw naam weten, mevrouw? - Ja, Mila.
Mevrouw Mila? - Ja, Mila. Mevrouw Mila.
Heeft u een baby? - Nee, hoor. Ik heb geen baby.
Zijn dat geen luiers? - Wat?
De luiers. - Daar ligt een pak luiers.
Heb ik luiers? - Op die stoel daar.
Dat daar. Ja, dat zijn...
Luiers.
Als u het zegt.
En de baby? - Ik heb geen baby. Wel luiers, maar...
Luiers en baby's gaan meestal samen. - Oh ja?
Dank u, mevrouw.
Die komen terug. Ik lijk wel gek. Ik ga de gevangenis in voor ontvoering.
Wil je hem weer terugbrengen? - Nee, dan neemt de DDASS hem mee.
Wat denk je... - Wat?
Zullen we naar het Louvre gaan? - Waarom?
Daar zijn veel schilderijen met baby's. - Echt waar?
Alsjeblieft, Osam. We vertellen niemand dat je ons geholpen hebt.
Maar iedereen zal het weten. - We willen echt heel graag gaan.
De planeetbijeenkomst beslist over reizen. Je kan niet zomaar gaan zonder toestemming.
Alsjeblieft, help ons nou.
Waarom willen jullie opeens zo graag gaan?
We hebben twee meisjes daar gezien. - Toen we met mama spraken.
Aha, meisjes.
Wat heb je aan mama verteld voordat ze wegging?
Haar moeder, jullie oma, was een aardling.
Oh ja?
We willen zien waar onze oma vandaan komt.
Max, we hebben een klein probleempje. We moeten een tijdje hier wonen.
Wat? - En we hebben een baby bij ons.
Jullie hebben hem meegenomen. - Ja, de DDASS zoekt hem.
Oh, jeetje.
Mevrouw, meneer, we gaan sluiten.
Neem dit mee, tegen de drollen.
Bedankt.
En wat moet ik tegen haar zeggen?
Dat jij op de kinderen past en dat wij weg zijn.
Dat zal ze niet erg leuk vinden. - Zeg maar dat het onze schuld is.
Weet wel dat ik de precieze plek van jullie landing niet kan garanderen.
Dat geeft niet.
Waar heeft ze al die auto's gezien? - En bomen met grote groene bladeren?
Niet slecht.
Een beetje gebrek aan water, maar het is wel mooi.
Er zijn helemaal geen drollen.
En ook niet zoveel mensen.
Wacht, ik hoor iets.
Een soort zingen. - Ja, inderdaad.
Hallo. Wij zijn twee personen van een andere planeet.
Ja, graag. - Oké, we lopen die kant op.
Wat een leuke mensen. - Ze nodigden ons meteen uit voor eten.
Ze zijn erg vriendelijk. - En uitstekend met telepathie.
Mama is maf.
Wat is dat met die tv? - Ik heb geen tv of walkman meer.
Ik heb deze van iemand geleend.
Zet 'm onmiddellijk uit.
Die tv vreet aan je hoofd. Je hebt met niemand contact.
Het is niet de tv die aan mijn hoofd vreet. - Nee? Wat dan wel?
Sorry dat ik stoor, maar ik zou graag naar dat vierkante ding kijken.
Welk ding? - Dat ding.
De tv? - Ja, ik heb nog nooit zoiets gezien.
Misschien kan Raoul me uitleggen hoe... - Oké, als je dat wilt.
Mr Robet, wat zijn uw plannen voor de arbeidsvoorziening?
Mijn partij en ik hebben een eenvoudig motto: Schep banen, banen, banen. Schep...
Maakt niet uit wat, als de statistieken maar mooi zijn, en wij onze zakken kunnen vullen.
Ik heb een idee voor nieuw werk. - Oh ja? Wat dan?
Erg makkelijk en zonder te investeren.
Niet duur? - Helemaal gratis.
Iedereen kan het? Niemand uitgesloten?
Iedereen, zonder enige opleiding.
Men kan meteen beginnen en de statistieken zijn prachtig.
Wat is het? - Drolleneter.
Drolleneter? - Ja.
Drolleneter? De grondstof kost niets... - En iedereen kan het.
Ja, juist de werklozen, die zijn het al gewend.
Het probleem is alleen: Waar dient het voor?
Nergens voor. - Hoe bedoelt u?
Dat kan niemand iets schelen. Als de statistieken maar verbeteren.
Het maakt niet uit, als het maar betere statistieken oplevert.
Daar zit wat in.
We voeren een grote campagne om het imago van de drolleneter te verbeteren.
Zij eten drollen en krijgen er geld voor.
Hun eigen belastinggeld. Verder verandert er niets.
Fantastisch. - Ze krijgen al betaald.
Ze mogen niet ook nog zinvol werk verlangen. Arrogantie heeft grenzen.
Laatst zei iemand me:
Als we alle lelijke gebouwen afbreken en de planeet opruimen,
dan is er werk voor de komende 500 jaar.
Die is gek. Want wat krijgen we daarna?
We kunnen net zo goed de hele maatschappij omgooien.
Precies, dat zou pas zinvol zijn. Maar we moeten geen zinvolle dingen willen.
Help.
We gaan niets veranderen. Drolleneters is een prima idee.
Kom op, werklozen. - Aan de slag.
Dit is grappig.
Wat is dit voor onzin? - Stelletje drolleneters.
Daar is dat gezoem weer.
Daar is ze.
Hallo, mama. Hoe gaat het?
Met ons is alles goed. - En hoe gaat het met de kleintjes?
Daar hebben we geen nieuws over, want...
Hoe bedoel je, geen nieuws?
Maak je geen zorgen, ze maken het goed. - Hé mama, we zijn op Aarde.
Het is hier heel gaaf. We hebben te gekke mensen ontmoet.
Helemaal niet zoals jij vertelde.
Ze wonen hier al 40.000 jaar en hebben niets vernield.
Ze zijn heel mooi en helemaal zwart.
Ze hebben hetzelfde medicijn. En uitstekend eten.
En ze zijn heel goed in telepathie.
Ze hebben ons meteen als familie ontvangen.
Ze zijn net zo ver als wij. - Aarde is heel mooi.
Mama, hoe kunnen we naar je toe komen?
Geen idee. Ik weet niet eens waar jullie zijn.
Ik maak Max wel wakker. Misschien weet hij hoe.
Ondertussen stuur ik jullie het loskoppelingsprogramma.
Dat kon je wel eens nodig hebben.
Let op, hier komt het.
Uw creditcards, alstublieft.
Goede reis.
Ja. - Dank u.
We moeten contact met mama opnemen. - Maar er is geen water.
Misschien in dat ding daar?
Laten we even gaan kijken.
Geen water. - Maar het is wel mooi.
Het maakt geluid.
Een ding om muziek mee te maken?
Zouden ze nog steeds muziek hebben?
Weet je dat stuk van Johan Sebastian nog?
Dat wat we altijd zongen. - Ja.
Er komt iemand aan.
Hé, ik heb iets met water gevonden.
Waar dan? - Kom maar kijken.
Kijk, hier komt water uit. - Ja, dit is prima.
Het is een beetje klein, maar oké.
Hoi, mama. Hoe gaat het? We zitten in een vliegtuig. Alles gaat prima.
Ze zeiden dat we in Roissy aankomen om 18 uur 30.
Geen idee wat dat wil zeggen, maar misschien weet jij het.
We hebben honger. We konden hun voedsel niet eten.
Hé, schiet op.
Paspoort, alstublieft.
Gaat het wel?
Ik voel dat er iets niet goed is. Ze zijn in gevaar.
Jullie twee daar, stoppen!
Jullie paspoorten. - Zie je nou?
Dit is Max.
Goede...
Je hebt ze losgekoppeld, hè? - Ik ben bang van wel.
Meneer, zijn jullie een orkest? - Ja, hoezo?
En spelen jullie momenteel? - Momenteel? We spelen doorlopend.
Ook vanavond? - Ja, vanavond spelen we in de Bastille.
Hoezo? - Ik vroeg het me alleen maar af. Dankuwel.
Ben jij het, Macha? - Ben jij het, Sonia?
Kennen we jullie?
Nee, maar... - Wij kennen jullie wel.
Nu begrijp ik waarom...
Ik hoop dat ze niet al bezig zijn.
Twee kaartjes, alstublieft. Zijn ze al begonnen?
Een half uur geleden. - Lieve hemel.
Wacht, ik koppel ze wel weer.
Dat was de verkeerde. - De dirigent en de solist. Hemeltjelief.
Ik kan het nog een keer proberen, maar het richten is moeilijk.
Ik koppel er vast nog een paar los, voordat ik de goede heb.
Nee, niet doen. Laat ze maar gaan.
Ik wil muziek, maar geen theorie.
Musiceren kan ook zonder historie.
Leren spelen kan maar op één manier.
Op het conservatorium, met maar één doel.
Speel met gevoel. Gevoel!
Er zijn veel meren. Iedereen woont aan een meer.
Het is altijd warm, maar 's avonds regent het een uur.
We hebben geen huizen.
We slapen in een soort nest van gras.
Als we wakker worden, wassen we ons in het meer.
We ontbijten.
We wassen onze kleren.
En daarna doen we acrobatiek om sterker te worden.
Onze familie heeft de trapeze gekozen. De hele familie doet het.
Ook de ouderen? - Ja, mijn moeder ook, en zij is 150.
150 jaar?
Ja, ze heeft al haar derde set tanden.
Haar wat? - Rond 135 krijgen we een derde set tanden.
Jullie ook, als jullie zo lang zouden leven.
En dat kan makkelijk. Wij stierven ook veel jonger in het industriële tijdperk.
De ene familie kan goed springen, de andere kan goed koorddansen.
En wie bestuurt de planeet?
Niemand. Iedereen.
Elk jaar hebben afgevaardigden van elk dorp een bijeenkomst op een bergtop.
Waarom op een bergtop?
Als je twee uur op een berg hebt gelopen, ben je intelligenter.
Er is ook een bijeenkomst over geboortebeperking.
Geboortebeperking?
We besluiten hoeveel kinderen we kunnen krijgen, afhankelijk van de verwachte oogst.
's Ochtends acrobatieken we.
En daarna gaan we eten.
Wat eten jullie?
Van alles. Fruit, groenten, olijven, rauwe groenteballen, granen.
En vlees? - Nee, we eten bonen.
Bonen zijn erg lekker.
We eten alles rauw.
Hebben jullie geen vuur? - Jawel, maar dat hebben we niet meer nodig.
Behalve om sikkels te maken, één keer per jaar.
En dan werken we op het land.
Loumi!
Wat? - Kom eens hier.
Alsjeblieft.
's Middags trainen we onze hersenen.
We hebben lessen in telepathie, toekomstvoorspelling,
intergalactisch reizen en ruimtelijke wiskunde.
Wat is dat, ruimtelijke wiskunde? - Kinderen zijn daar het beste in.
Loumi, verstop je even.
10,
20,
23.
Loumi, kom maar weer terug.
23.
Weet je wat er in de toekomst gaat gebeuren? - Nee, dat weet ik niet.
Ook niet als je je goed concentreert? - Nee.
Dat is jammer. - Het is niet altijd leuk om het te weten.
Maar ik zou het graag willen weten.
Vraag het aan de jongens. Ik ben niet goed in archeologie.
Na het industriële tijdperk bij ons waren er rechtszaken en boycots.
Rechtszaken?
Iedereen die schadelijke dingen produceerde...
stond terecht voor genocide en misdaden tegen de planeet.
Wie dan? - De voedsel- en chemische industrie,
fabrikanten van wapens, tabak en alcohol, de farmaceutische en nucleaire industrie,
autobedrijven, architecten,
en veel dokters en politici, die er rijk van waren geworden.
Dat zijn er wel veel. - Ja, het was een burgeroorlog.
Daarna kwam de boycot. - De boycot?
Alles wat schadelijk voor ons was, kochten we niet meer, of we gooiden het weg.
Het absolute wapen: Zonder kopers geen macht.
De politie kon niets doen tegen deze boycot.
Hoe noemden we dat tijdperk? - De Chaos voor de Wedergeboorte.
Daarna kwam er een wedergeboorte? - Absoluut.
Kun je laten zien hoe je een auto bestuurt?
Jullie hebben nog steeds interesse in auto's, hè?
Sorry, het spijt ons echt.
Klootzak!
Het spijt ons echt. - Sorry.
Klootzak!
Wat ben je voor klootzak? Kun je niet uitkijken?
Grote klootzak. Kun je wel rijden, achterlijke gek?
Sorry, meneer. Het spijt me. - Klootzak!
Ik was aan het praten... - Je was aan het dromen, idioot!
Uw spiegel is niet stuk. - Klootzak!
Er is niets met uw spiegel.
Leer een keertje rijden, imbeciel.
Het spijt me echt. Wilt u mijn verontschuldigingen aanvaarden?
Klootzak!
Wat verschrikkelijk wat u is overkomen! - Wat?
Ik zei: Wat verschrikkelijk wat u is overkomen.
Klootzak.
Vier op de vijf mensen op aarde creperen van de honger.
Mensen wonen in schuilkelders tegen de bommen.
Anderen sterven aan aids en kanker.
Vrouwen worden door 25 mannen verkracht om te laten zien wie de baas is.
En dan hebben we jou. Ook jou is iets verschrikkelijks overkomen.
We hebben je spiegel geraakt.
Meneer, rustig nou.
De bomen boven je, met blaadjes die wapperen in de wind.
Heb je die ooit bekeken?
Je vrouw verspilt haar jeugd in de keuken met champignons in room, terwijl je haar bedriegt.
Heb je je vrouw ooit echt bekeken?
Je kinderen hebben een mooie zachte huid. Heb je daar ooit iemand voor bedankt?
En de koeien, die elke dag boter, melk en kaas leveren.
Heb je ooit die koeien bedankt?
U bent gek, meneer. - Maar je kantoorleventje is mooi.
Helemaal fantastisch. Kijk de verkoopcijfers eens.
Maar dan is er een probleem. We hebben je spiegel geraakt!
Wat een verschrikking!
Bedankt. Het spijt me.
Bedankt.
Het spijt me. Bedankt.
Wat is hier allemaal aan de hand? - Ik leg het later wel uit.
We moeten teruggaan.
Maar nu meteen? - De kleintjes zijn helemaal alleen.
Osam en de buren zijn erbij.
Het zijn inderdaad leuke meisjes.
We zijn verliefd. - Dat heb ik gemerkt.
Kunnen we ze niet meenemen? - Naar onze planeet?
En hun familie? - Hun moeder is gestorven.
Hun vader is werkloos en aan de drank. Ik weet niet wat dat wil zeggen.
Ze weten niet meer waar hij is.
Als ze de baby bij hen vinden, moeten ze naar de gevangenis.
Het is inderdaad een leuke baby.
Mama, alsjeblieft. - Vraag het aan hen.
Ze vinden het goed. - Oké, dan...
Hé, Mila. Mijn vriends vader werkt in het stadion.
Hij heeft kaartjes gegeven voor de wedstrijd vanavond.
Kun je daar niet hetzelfde doen als met die gasten op de televisie?
OLYMPIQUE DE MARSEILLE
Kun je de spelers loskoppelen?
Ze loskoppelen? - Ja.
Hé, help me eens. Ik tel tot drie.
Eén, twee, drie.
Heb je die gestolen?
Alleen maar geleend. Het is goed om op te dansen.
We komen jullie opzoeken, met de baby.
We komen wel weer terug.
Niet huilen, Raoul.
We zullen weerzien. - Ja.
Dit is voor jou.
Om je leraren een beetje los te koppelen, als het nodig is. Maak er geen misbruik van.
Bedankt voor alles. - Nee, jij hebt...
Nee, mijn programma heeft je geen goedheid gegeven, die had je al.
Tot gauw. - Ja.
Mila!
Mila, kom eens kijken!
Ik heb nieuwe kleren gemaakt, voor Macha en Sonia.
De telepathieleraar zei dat na de empirestijl de crinolines kwamen.
Crinolines? Ze zijn mooi, maar...
Om ze zich thuis te laten voelen.
Dat is aardig van je. Bedankt.
Zijn ze niet goed?
Nee, ze zijn prima voor feesten.
Mila, kom eens hier. Vlug. - Wat is er?
Wat is dit?
Een cadeautje van Mesaje en Mesaul.
Het duurde even voor we doorhadden hoe je er geluid uit krijgt.
Wat is dit? - Een stilteconcert.
Waarom lacht iedereen?
Dat is moeilijk uit te leggen, het is... - Onze humor.
Het was omdat er... Hoorde je dat niet?
Nee. - Er was een...
Hoe kan ik het uitleggen? - Dat is moeilijk met woorden.
Zullen wij het ooit kunnen horen? - Ja, natuurlijk. Jullie zeker.
Binnenkort.
Vertaling en synchronisatie: SmallBrother
Controle en correcties: Rie van de Buggy's
Oneindig dank aan Coline Serreau en Studio Canal voor het produceren van deze fantastische film.